Twórczość własna

Wiersz biały jest specyficzną formą poezji. Nie ma ani znaków interpunkcyjnych, ani nie ma również rymów. Istotna jest rytmika. Nic nie szkodzi, nie potrzebują. Faktycznie nie istotna jest forma przekazu, kluczowy jest przekaz jaki ze sobą niosą. Ich analiza jest analogicznie banalna jak wierszy tradycyjnych. Zależy to od pisarza. A wszyscy umieją w ten sposób przekazać własne myśli i uczucia. Nam pozostaje tylko degustować sie ich sztuką, którą tak starannie właściwie każdy artysta tak pielęgnuje.Nie wiem ilu twórców uważa się za wybitnych poetów, a ilu tak zwanych poetów za prawdziwych autorów. Jedno jest oczywiste. Zostaliśmy obdarowani duszą. Czy w siebie zbyt wierzymy, czy nawet przeciwnie to wszystko jest nieistotne. Istotna jest pasja, istotne jest usilne trzymanie się własnego celu na przekór wszystkiemu. Będąc w czymś dobrym lub beznadziejnym, przeskoczysz góry o ile nie zaprzestaniesz. Tak właśnie jest z nami poetami wierszokletami.
 Sztuka to pasja. Nie można o niej myśleć jak o popularnym hobby. Tu jedyne co obnażamy to nasza głowę. Przelewamy duszę na kartkę, rozbieramy się przed wszystkimi z masek dnia zwyczajnego. Jak naguski w centrum ośrodki miejskie musimy pozbyć się wstydu i lek przed pokazaniem swojej ideologii.
 "Cicha rozkosz"
cicha niczym dłonie twarz leży przed nimi
to niecierpliwe jak wstyd ciało po nieuchwytnym pięknie rozbiera
słodkii oddech wstydliwie rozbiera dotyk
dotyk słodkia uwielbia na cichych ciałach